را أنكال گويند زيرا آنها منع مىنمايند . نَكَلَ ينكُل إذا امتنع . نكول از يمين امتناع از اوست . نهج : ومنهاج ومنهج : طريق واضح ومستقيم . ناهج : سالك وداخل شونده در راه . نهد : پاشدن . نهد إلى العدوِّ ينهَد - بالفتح - أي نهض . « 1 » نهد الناس أي نهضوا . ينهدوا إلى العدوِّ أي ينهض . نهز : فرصت يافتن . نهض : أي أقام . نهضات أي مقامات . ناهض : مقيم . گاهى نهض به معنى ثقل وسنگينى نيز آمده است . نهك : نهك الثوب يعنى مبالغه نموده است در پوشيدن أو . نهك في الطعام أي بالغ في أكله . نَهَكَ عِرضه أي بالغ في شتمه . « 2 » نَهِكَه السلطان أي بالغ في عقوبته . انتهاك الحرمة يعنى تناول أو نمود به چيزى كه حلال نباشد . انتهك أي بالغ في ظلمي . نهل : آشاميدن ، يقول نهلت أي شربت . منهل : آبى را گويند كه در كنار راه باشد ، جمع أو مناهل . نهل : آن شرب أول [ را ] گويند وعلّ - به تشديد - « 3 » شرب دويم ، ومنه در دعاى رجب : وعل ونهل « 4 » . ناط : ناط الشيء علَّقه . أنواط : معاليق . مَنوط أي معلَّق ، مأخوذ است از نوط يعنى در آويختن وآويز نمودن « 5 » . نور : روشنايى وعلامت . منار : علامت‌ها . منار الحرم : أعلامى كه إبراهيم قرار داد از جهت حرم . نوب : - ناب ينوب منيب - بازگشت ورجوع . مُنيب : يعنى اصرار بر معصيت ندارد ، راجع وتائب .

--> ( 1 ) . صحاح اللغة ، ج 2 ، ص 545 . ( 2 ) . صحاح اللغة ، ج 4 ، ص 1613 . ( 3 ) . در نسخه : شديد . ( 4 ) . مصباح المتهجد ، ص 822 . ( 5 ) . ترتيب كتاب العين ، ج 3 ، ص 1853 .